Dziecko nie chce spać – jak sobie z tym poradzić?

0
jak radzic sobie kiedy dziecko nie chce spac

Problemy z zasypianiem są jednymi z tych najczęstszych, z którymi muszą zmierzyć się rodzice. Usypianie dziecka, które nie chce zasnąć to prawdziwa udręka i próba cierpliwości. W takich sytuacjach rodzice zadają sobie pytanie, skąd wynika problem i jak mu zaradzić. Zanim jednak przejdzie się do wymyślania skomplikowanych teorii, warto uświadomić sobie, że problemy ze snem u dziecka to zupełnie normalne zjawisko. Jest ono pewnym etapem dorastania i bardzo często występuje w okolicach 2 roku życia. Nie oznacza to jednak, że trudności z zasypianiem nie może mieć maluch starszy lub młodszy. Zobacz, jak radzić sobie z tym, że dziecko nie chce spać.

Problemy ze snem u dziecka – skąd się biorą?

Problemy ze snem u dziecka mogą mieć mnóstwo przyczyn. Na każde z nich rodzice mają wpływ i mogą reagować, ucząc malucha szybkiego i spokojnego zasypiania. Najczęściej to, co rodzicom wydaje się problemem, jest tylko kwestią tego, że maluch jest wyspany i nie potrzebuje więcej snu.

Problemy ze snem u malucha mogą wynikać z tego, że: nie odróżnia on dnia od nocy (tę przyczynę najczęściej obserwuje się u niemowląt), do snu układany jest zbyt wcześnie, nie jest zmęczony, prowadzi nieregularny tryb życia, boi się samodzielnego zasypiania, nie ma odpowiedniego miejsca do zasypiania czy jest głodne.

problemy dziecka ze snaem jak sobie radzic

Zanim więc wdroży się jakiekolwiek rozwiązania, warto zastanowić się, jaka może być przyczyna tego, że dziecko trudno zasypia. Dopiero po ustaleniu przyczyny można zastanawiać się nad rozwiązaniem problemu.

Problemy z zasypianiem u dziecka – sposoby na rozwiązanie problemu

Aby nauczyć dziecko szybko i spokojnie zasypiać, konieczne jest przygotowanie dla niego odpowiedniego miejsca do snu. Dziecku musi mieć wygodne łóżeczko, dopasowane do jego wzrostu oraz komfortowy materac (nie za miękki i nie za twardy). Miejsce do spania dla dziecka należy też wyposażyć w płaską poduszkę. Łóżeczko czy łóżko nie powinno stać koło kaloryfera, czy naprzeciwko okna, przez które rano wpadają intensywne promienie słoneczne. W sypialni malucha powinna też panować odpowiednia temperatura powietrza, optymalna to 20-22 stopnie. Sypialnie warto też przewietrzyć przed snem. Odpowiednie przygotowanie miejsca do spania może pomóc dziecku w zasypianiu.

Jeżeli dziecko nadal będzie miało duże problemy z zasypianiem wieczorem, warto zastanowić się, czy nie przeorganizować jego rozkładu dnia. W przypadku gdy maluch nadal korzysta z popołudniowych drzemek, warto je skrócić, lub całkowicie wyeliminować, natomiast u starszych dzieci dobrze jest przeanalizować czy w ciągu dnia ma ono szanse na wyładowanie energii i zmęczenie się.

Jak usypiać dziecko?

Ważnym aspektem w problemach ze snem u dziecka jest to, jak podchodzi się, do usypiania malucha. Od początku warto stworzy własne rytuały, które pomogą w tej czynności. Należy też zadbać, aby dziecko kłaść o jednakowej godzinie każdego dnia i o danej godzinie budzić. Podobnie wygląda sprawa z pozostałymi czynnościami wykonywanymi przed zaśnięciem: kolacją, kapaniem czy bajka na dobranoc. Wtedy organizm jest wyregulowany. Przy przygotowywaniu dziecka do snu trzeba też zadbać o powolne przejście na tryb nocny. Dziecko warto wyciszyć i uspokoić. Sprawdzonymi sposobami są kąpiele w pachnącej pianie, rozmowa o tym, co wydarzyło się przez cały dzień czy wspólne czytanie. Absolutnie nie wolno na dziecko krzyczeć czy je pospieszać, a także chwilę przed zaśnięciem zaczynać z nim zabawy – sprawi to, że maluch będzie pobudzony i niechętnie będzie chciał zasnąć.

jak nauczyć dziecko zasypiac

Ile powinno spać dziecko?

Wielu rodziców uważa, że ich dzieci mają problemy ze snem, nie sprawdzając wcześniej, czy faktycznie tak jest. Trzeba pamiętać, że im dziecko jest starsze, tym mniej snu potrzebuj. Dwu latek powinien spać ok. 11 godzin, 6-cio latek 10 godzin, zaś 10-cio latek od 8 do 9 godzin. Drobne odstępstwa od tej normy nie są problemami ze snem. Martwić się należy, kiedy maluch śpi tylko 6 czy 7 godzin, wtedy koniecznie trzeba popracować nad zasypianiem i długością snu.

 

Jak nauczyć dziecko dobrych manier?

0

Dobre maniery i umiejętność zachowania w określonych sytuacjach ułatwiają życie i pozwalają na pozyskanie sympatii otoczenia. Jednak ze znajomością reguł savoir vivre nie rodzi się nikt. Za to czy dziecko będzie wiedzieć, jak powinno się zachowywać, odpowiadają rodzice. To oni powinni zadbać o to, żeby nauczyć dziecko dobrych manier. Nauka ta powinna być systematyczna, a przekazywane wiadomości dostosowane do wieku dziecka. Trzeba pamiętać również o tym, że maluchy najwięcej i szybciej uczą się, obserwując rodziców i rodzeństwo. Zobacz, jak nauczyć dziecko dobrych manier.

Każdy rodzic marzy o grzecznym dziecku, które będzie wiedzieć jak zachować się w konkretnej sytuacji. Jednak żeby dziecko wiedziało, co wypada a co nie, konieczne jest zapoznanie go z regułami dobrego wychowania. Nauka manier nie powinna jednak ograniczać się do stwierdzenia tylko pamiętaj, bądź grzeczny. Nauka dziecka dobrych manier to proces długotrwały, który najlepiej zacząć od najmłodszych lat.

Dobre maniery, czyli takie jak rodziców

Pierwszym wzorem dziecka zawsze są rodzice. To od nich uczy się jak zachowywać się w danych sytuacjach i reagować na nie. Powinni więc oni dawać dobry przykład od samego początku. Nawet jeśli dziecko jest jeszcze małe i niewiele rozumie czy nic nie mówi, to w domu i tak powinno się używać zwrotów grzecznościowych, takich jak proszę, dziękuję czy przepraszam. Magicznych słów należy używać w stosunku do siebie i do dziecka.

jak nauczyc dzicko dobrych manier

Dzięki temu w późniejszym życiu łatwiej mu będzie wytłumaczyć czemu i kiedy używać zwrotów grzecznościowych. W nauce dobrych manier należy być systematycznym i konsekwentnym. Dziecku trzeba tłumaczyć, że jeśli się czego chce, trzeba prosić, podziękować za to, co się dostało i przepraszać w przypadku przykrych sytuacji. Od starszego dziecka należy wymagać stosowania zwrotów grzecznościowych i zwraca uwagę, jeśli ich nie użyje. Jeśli maluch będzie stosować się do zasad savoir vivre warto go pochwalić.

Dobre maniery u dziecka

Dobre maniery u dziecka to nie tylko zwroty grzecznościowe, ale też umiejętność zachowania się w towarzystwie i miejscach publicznych. Ucząc dziecko zasad dobrego wychowania, warto pokazywać mu jak właściwie zachowywać się w takich sytuacjach. Na początek dobrze jest skupić się na podstawach, takich jak ustępowanie miejsca starszym, nie śmiecenie, niekrzyczenie, kulturalne wyrażanie swojego zdania itp.

Kolejnym etapem nauki jest ten obejmujący zachowanie przy stole oraz dbanie o swój wygląd. Warto dziecku wpoić, że zawsze powinno wyglądać schludnie i czysto, mieć umyte włosy i czyste ręce.

jak nauczyc dzecko dobrgo zachowania

W trakcie codziennego spożywania posiłków jest też pora na naukę dziecka jak zachować się przy stole. W czasie domowych posiłków można pokazać dziecku jak wykorzystać serwetkę, co zrobić z rękoma przy stole, jak używać sztućców czy jak kulturalnie jeść i pić. Tutaj również warto pamiętać, że dziecko obserwuje rodziców, dlatego dobrze jest też zadbać o swoje maniery i nie czytać przy obiedzie gazety czy nie rozmawiać przez telefon.

Jak uczyć dziecko dobrych manier? Pomoce dydaktyczne

Jeżeli chcesz nauczyć dziecko dobrych manier, warto też sięgnąć po pomoce dydaktyczne. Mogą to być książeczki, bajki czy gry planszowe mówiące o zasadach dobrego wychowania. W sklepach z zabawkami dla dzieci można znaleźć wiele pomocy, które pozwolą na naukę w formie zabawy. Samodzielnie również można zaaranżować zabawy, które nauczą dziecko dobrych manier. Takimi zabawami mogą być np. przyjęcia na niby czy odgrywanie scenek w domu.

Nauka dziecka dobrych manier nie jest trudna, nie trzeba się do niej specjalnie przygotowywać, ani nabywa specjalnych umiejętności. W jej trakcie ważna jest jednak systematyczność i konsekwencja – ucząc dziecko dobrego zachowania, trzeba to robić przy każdej okazji i w każdej sytuacji.

 

Urlop macierzyński, co musisz o nim wiedzieć?

0
urlop macierzynski

Urlop macierzyński jest jednym z typów urlopu rodzicielskiego. Udzielany jest kobiecie, która wkrótce urodzi dziecko lub właśnie je urodziła, adoptowała lub przyjęła na wychowanie w ramach rodziny zastępczej. Zgodnie z polskim prawem urlop macierzyński jest obowiązkowy i płatny. Podczas niego kobiecie przysługuje zasiłek macierzyński w wysokości 100% podstaw wymiaru zasiłku. Zobacz, co jeszcze musisz wiedzieć o urlopie macierzyńskim.

Ile trwa urlop macierzyński?

Wymiar urlopu macierzyńskiego zależy od liczby urodzonych dzieci w trakcie jednego porodu. Na chwilę obecną w przypadku urodzenia jednego dziecka wynosi on 30 tygodni, bliźniaków 31 tygodni, a trojaczków 33 tygodnie. Na każde kolejne dziecko z ciąży mnogiej przysługują kolejne dwa tygodnie urlopu macierzyńskiego.

Komu przysługuje urlop macierzyński?

Z urlopu macierzyńskiego może skorzystać kobieta, która jest zatrudniona na umowę o pracę. Obowiązkowa musi ona wykorzystać 14 tygodni. Pozostałe 6 tygodni urlopu macierzyńskiego może być wykorzystane przez ojca dziecka. Aby jednak mógł on z niego skorzystać, musi być ubezpieczony.

urlop macierzynski ile trwa

Kiedy można iść na urlop macierzyńskie?

Na urlop macierzyński można iść jeszcze przed porodem. Polskie prawo dopuszcza wykorzystanie 6 tygodni urlopu przed urodzeniem dziecka. Jeżeli chce się skorzystać z takiej opcji, należy odpowiednio wcześniej złożyć wniosek o urlop macierzyński. Wiosek składa się u pracodawcy. Jeżeli nie chce się skorzystać z urlopu macierzyńskiego przed urodzeniem dziecka, a dopiero po wystarczy, że po porodzie przedstawi się pracodawcy zaświadczenie o porodzie wydawane przez szpital oraz akt urodzenia dziecka.

Zasiłek macierzyński

Młodym mamom przebywającym na urlopie przysługuje zasiłek macierzyński, który jest wypłacany przez pierwszy rok życia dziecka. Ten rodzaj pomocy obowiązuje również te mamy, które w czasie ciąży i porodu nie były zatrudnione na umowę o pracę. Wysokość zasiłku macierzyńskiego wynosi tysiąc złotych. Kwota ta obowiązuje jednak mamy, które nie były zatrudnione na umowę o pracę, w innym przypadku wysokość zasiłku macierzyńskiego jest wyliczana na podstawie przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za pracę w ciągu roku przed przejściem na urlop macierzyński. W przypadku krótszego stażu pracy, pod uwagę będzie brany czas, w którym kobieta pozostawała w stosunku pracy. W przypadku jeśli z obliczeń wynika, że zasiłek macierzyński będzie mniejszy niż tysiąc złotych, państwo dopłaci resztę kwoty.

kiedy isc na urlop macierzysnki

Co po urlopie macierzyńskim?

Po zakończeniu urlopu macierzyńskiego młoda mama może wrócić do pracy, na zajmowane wcześniejsze stanowisko, lub też zdecydować się na wykorzystanie urlopu rodzicielskiego. Trwa on maksymalnie 32 tygodnie przy jednym dziecku i 34 przy ciąży bliźniaczej i mnogiej. Urlop rodzicielskiego jest płatny Co więcej, mogą z niego skorzystać obydwoje z rodziców, a nawet przebywać na nim w tym samym czasie – wtedy jego długość wynosi 16 tygodni. Wniosek o urlop rodzicielski należy złożyć nie później niż 21 dni przed jego rozpoczęciem. Pracodawca zobowiązany jest go uwzględnić.  Oprócz wniosku do pracodawcy składa się również pisemne oświadczenie o braku zamiar korzystania z urlopu przez okres wskazany we wniosku przez drugiego rodzica lub oświadczenie o okresie, w którym drugi z rodziców zamierza korzystać z tego urlopu.

 

Kiedy wrócić do pracy po urodzeniu dziecka?

0
kiedy wrocic do pracy po porodzie

Wszystkie mamy wiedzą, że powrót do pracy po urodzeniu dziecka jest bardzo trudny. Młode mamy borykają się z wieloma stresami i trudnymi sytuacjami. Ich obawy wiążą się zarówno z tym, jak poradzić sobie po powrocie do pracy po długiej przerwie, jak i z tym, jak dziecko da sobie radę bez ich. Wiele mam przerażonych perspektywą zostawienie dziecka „na pastwę losu” odwleka moment powrotu do zawodowych obowiązków. Są też takie, które na powrót do pracy po urodzeniu dziecka decydują się bardzo szybko. Pytaniem otwartym pozostaje, która z tych opcji jest najlepszą i najkorzystniejszą  – dla mamy i dla malucha.

Z większości przeprowadzonych badań wynika, że najlepszym czasem na powrót do pracy po urodzeniu dziecka jest moment, gdy maluch skończy dwa lata. Mimo że uważa tak większość mam, to w praktyce duże ich grono na powtórne podjęcie obowiązków zawodowych decyduje się o wiele wcześniej. Na swoje stanowiska pracy wracają po pierwszym roku życia dziecka lub zaraz po zakończeniu urlopu macierzyńskiego.

Kiedy wrócić do pracy po urodzeniu dziecka?

Zgodnie z kodeksem pracy pracownicy będącej w ciąży przysługuje urlop związany z rodzicielstwem, tzw. urlop macierzyński i rodzicielski. W czasie wolnych dni kobieta ma czas na regeneracje po porodzie oraz sprawowanie opieki nad nowo narodzonym dzieckiem. Pierwszym urlopem po urodzeniu dziecka jest ten macierzyński. Jego długość obliczana jest na podstawie urodzonych (w czasie jednego porodu) dzieci. W przypadku jednego dziecka jest to 20 tygodniu, w przypadku bliźniaków 31 tygodni, a trojaczków 33 tygodnie.

kiedy worcic do pracy po urodzeniu dziecka

Mamy, które chcą zrezygnować z urlopu macierzyńskiego, mogą to zrobić, jednak nie wcześniej niż po upływie 14 tygodniu od porodu. Wtedy też jest pierwszy moment na powrót do pracy po urodzeniu dziecka. Pozostała część urlopu może wykorzystać tata. Mamy, które chcą zostać w domu z dzieckiem, ale i nadal pracować mogą podjąć dodatkową pracę zarobkową na postawie umowy cywilnoprawnej. Może ona zostać zawarta z własnym pracodawcą. Po zakończeniu urlopu macierzyńskiego kodeks pracy przewiduje powrót młodej mamy do pracy lub przejście na tzw. urlop wychowawczy. Przysługuje on obojgu rodzicom do ukończenia przez dziecko 4 lat. Mogą z niego skorzystać, jeżeli mieli co najmniej 6-miesięczny staż pracy. Urlop wychowawczy jest nieodpłatny. To czy i w jakim wymiarze, wykorzysta się urlop macierzyński i wychowawczy, zależy tylko od rodziców. Pracodawca nie może zmusić kobiety do wcześniejszego lub późniejszego powrotu na stanowisko pracy.

Powrót do pracy po urodzeniu dziecka

Wiele mam decydując się na powrót do pracy po urodzeniu dziecka, analizuje wiele czynników. Pierwszym Z nich jest fakt, jak na malucha wpłynie rozłąka z mamą.  Niewątpliwie dla dziecka najlepiej jest, aby pod opieką mamy zostało do 2-3 roku życia. Jednak na tak długie pozostawanie bez pracy, a więc i bez środków finansowych nie może pozwolić sobie wiele mam. Większość decyduje się więc na szybszy powrót do pracy. Przemawia za tym również fakt, że o wiele trudniej jest ponownie wdrożyć się w swoje obowiązku po kilku latach nieobecności w zakładzie pracy. Chociaż prawnie jest to zabronione część kobiet, która wraca po urlopie wychowawczym do pracy, w rzeczywistości ją traci. Psycholodzy przekonują też, że kilkumiesięczny maluch o wiele lepiej znosi rozłąkę z mamą, niż kilkuletnie dziecko. Im dziecko starsze, tym intensywniej może protestować przed pozostaniem bez mamy, a także może mieć problemy z dostaniem się do nowej sytuacji, w której musi chodzi do żłobka czy przedszkola.

powrot do prayc po urodzeniu dziecka

Aspekt finansowy ma też drugą stronę medalu. Mamy, które chcą wrócić do pracy po urodzeniu dziecka tylko na część etatu, mają problemy z opłacalnością takiego rozwiązania. Niejednokrotnie wynagrodzenie, jakie otrzymują za część lub ¾ etatu nie będzie pokrywać kosztów opiekunki czy żłobka. Oznacza to, że nawet jeśli chcą one pracować, korzystniej wyjdzie im, zostanie z dzieckiem w domu.

Jak poradzić sobie z powrotem do pracy po urodzeniu dziecka?

Same kwestie techniczne, organizacyjne i finansowe to jednak nie wszystko. Młode mamy wracające do pracy po porodzie zmagają się też w dużym stresem związanym z rozłąką z maluchem. Pokutuje w nich przekonanie, że niewystarczająco dbają o pociechę lub zaniedbują jego rozwój. Większość mam obawia się, że dziecko będzie tęsknić i płakać pozostawione pod opieką niani, babci czy pani w żłobku. Zazwyczaj jednak są to tylko wyobrażenia. Maluchy dobrze adaptują się do nowych sytuacji i dobrze sobie z nimi radzą. Mamy, które decydują się na wczesny powrót do pracy po porodzie, nie powinny mieć więc wyrzutów sumienia, ani postrzegać siebie jako złej kobiety, która stawia karierę zawodową nad dziecko.

 

Jakie książki czytać dziecku?

0
jakie ksiazki czytac dziecku

Nawyk czytania warto kształtować już u najmłodszych dzieci. Pierwsze książeczki można zacząć czytać jeszcze niemowlakowi, choć są mamy, które do obcowania z literaturą przyzwyczajają dzieci już  w życiu płodowym. Wczesne przyzwyczajanie dziecka do czytania niesie za sobą wiele korzyści, szczególnie dla malucha. Główną z nich jest to, że systematyczne czytanie dziecku wpływa na rozwój mózgu.

Jak czytać maluchowi?

Małe dziecko, tym bardziej niemowlę nie posiada dużych zdolności do koncentracji uwagi. Czas, w jakim może skupić się na jednej czynności, jest bardzo krótki. Dlatego też przygodę z czytaniem warto rozpocząć od kilkuminutowej sesji. Czas przeznaczony na czytanie dziecku można stopniowo wydłużać wraz z wiekiem i zainteresowaniem malucha. Warto pamiętać, że do czytania nie można zmuszać dziecka.

Gdy dziecko nie lubi książek

Jeżeli codzienne czytanie nie budzi w nim entuzjazmu, a bajek słucha jak za karę, to trzeba zastanowić się jak to zmienić. Zazwyczaj problem ten wynika z tego, że książki do życia dziecka zostały wprowadzone zbyt późno. Gdy dziecko nie lubi książek, najlepszym wyjściem jest wspólne poszukanie takich, które opowiadają o  zainteresowaniach dziecka. Jeśli maluch lubi samochody, trzeba poszukać takich, które opisują o przygodach autek, jeśli koniki to skupić się na bajkach mówiących o tych zwierzętach.

Książki dla dzieci – jak je kupować?

W zależności od wieku dziecka należy dobrać nie tylko odpowiednie tytuły książek, ale także i rodzaj lektury. Dla najmniejszych maluchów przeznaczone są materiałowe książeczki, które mogą imitować grzechotki. Dzieciom w okolicach roku warto kupować książki, w których mogą oglądać obrazki. Dobrze, aby były one pojedyncze i schematyczne, pomoże to im w poznawaniu elementów otaczającego ich świata. Obrazki mogą być uzupełnione, krótkim tekstem, np. nazwą przedmiotu znajdującego się na obrazku. Proste historie o składnej fabule można zacząć czytać dzieciom w wieku półtora roku.

akie ksiazki kupic dziecku

Jak czytać dziecku książki?

Przede wszystkim  musisz pamiętać, że w przypadku dzieci ważne jest i co czytasz, i jak to czytasz. Maluchy, które nie rozumieją znaczenia wszystkich słów, ważna więc będzie intonacja, głośność, rytm, melodia i akcent twojego głosu. Czytając dziecku, warto być zwróconym do niego twarzą, aby mogło ono obserwować mimikę i gesty temu towarzyszące. Dobrze jest też czytać dziecku, siedząc blisko niego. Sprawia to, że lepiej słyszy ono głos, a także może śledzić wzrokiem to, co mu czytamy. Takie umiejscowienie pozwala również w trakcie czytania wskazywać na nazywane obrazki, jest to szczególnie ważne w przypadku małych dzieci.

W trakcie czytania dziecku warto robić kilka pauz. Pozwoli to na chwilę oddechu oraz emocjonalne przetrwanie nie przez dziecko opowiedzianej historii. W tym czasie maluch może też mieć pytania do tekstu. Przyjmuj je pozytywnie, oznacza to, że dziecko słucha, co mu czytasz. Co więcej, takie zachowanie zachęca dziecko do samodzielnego myślenia i analizowania.

Czy warto czytać dziecku?

Czytanie dziecku ma wiele plusów. Przede wszystkim sprzyja rozwojowi poznawczemu. Pomaga także w kształtowaniu umiejętności językowych zarówno receptywnych, jak i ekspresyjnych. Czytanie książek maluchowi pomaga też w ćwiczeniu pamięci oraz wzbogaca zasób słownictwa malucha.

ksiazki dla dzieci jak je wybrac

Warto także wprowadzić niezwykle popularne książki bez słów. Ich treść należy wymyślić samemu. Taki rodzaj książek dla dzieci jest niezwykłym ćwiczeniem kreatywności, myślenia wyobrażeniowego, spostrzegawczości oraz języka. Książki bez słów przeznaczone są dla starszych dzieci, w wieku od 3 lat.

Kiedy czytać dziecku?

Dziecku można czytać zarówno w ciągu dnia, jak i wieczorem. Czytanie dziecku przed snem wycisza je i uspokaja, a także pomaga w zasypianiu. W przypadku czytania książek dzieciom w ciągu dnia trzeba pamiętać o zachowaniu odpowiedniego czasu. Zbyt długie czytanie książek może znudzić malucha i zniechęcić go do dalszego czytania bajek.

 

Jakie zabawki kupić dziecku? Ponadczasowe zabawki dla dziecka

0
ponadczasowe zabawki dla dziecka

W dzisiejszych czasach zakup zabawek dla dziecka nie jest prostą sprawą. Tak jak wszystko ulegają one trendom i modzie. To za czym jeszcze maluchy szalały kilka tygodni temu, dziś może być, potocznie mówiąc, obciachem. Rodzice, chcąc nadążyć za zmieniającą się modą, bardzo często ulegają pociechą i kupują im tzw. hity sezonu. Przez to pokoje dziecięce wyglądają jak sklepy z zabawkami, w których półki uginają się od różnorodnych akcesoriów. Jak kupować zabawki, którymi dziecko będzie się faktycznie bawić, i które posłużą na długie lata? Zobaczcie zestawienie ponadczasowych zabawek, które powinny znaleźć się w pokoju każdego dziecka.

Klocki dla dziecka

Jedna z najbardziej uniwersalnych zabawek są klocki dla dzieci. Można kupić je już maluchowi, który będzie z nich układał pierwsze wieże i budował pierwsze budowle. Z czasem konstrukcje stają się bardziej zaawansowane i nie będą służyły tylko do rozwalania. W sklepach dostępne są różne rodzaje klocków od drewnianych, przez plastikowe aż po metalowe. Na początek klocki dla malucha powinny posiadać duże elementy, których nie połknie lub nie włoży do nosa, z czasem można dokupować zestawy zawierające mniejsze części. Warto też pamiętać, że klocki dla dzieci są zabawką, którą trudno zniszczyć, może więc nimi bawić się kilka pokoleń.

Gry planszowe dla dzieci

Do grona uniwersalnych i ponadczasowych zabawek można zaliczyć także gry planszowe. Pokój dziecięcy warto wyposażyć w kultowego Chińczyk, Scrabble, Grzybobranie czy Monopoly, a także w nowości, które podbijają rynek. Gry będą świetną rozrywką zarówno dla maluchów, jak i dla dorosłych. Co ważne, planszówki to nie tylko świetna zabawa, ale i okazja do nauczenia dziecka jak ważne jest przestrzeganie zasad, zdrowa rywalizacja, współdziałanie z innymi czy umiejętność przegrywania.

klasyczne zabawki dla dziecka

Wspominając o grach planszowych dla dzieci, nie można też zapominać o puzzlach. Układanki dla dzieci uczą cierpliwości i logicznego myślenia, a także wzmacniają koordynację wzrokowo-ruchową.

Książki dla dzieci

Inwestycja w domową biblioteczkę to jedna z tych najbardziej opłacalnych. Oprócz typowych książeczek dla malucha warto zakupić ponadczasowe tytuły takie jak Baśnie 1001 nocy, Czerwonego Kapturka czy Baśnie Andersena. Takie książki posłużą dziecku przez bardzo długi czas. Będą idealną rozrywką, która pobudzi wyobraźnię i nauczy nowych słów.

Instrumenty muzyczne dla dzieci

Kreatywne zabawki to kolejna pozycja na naszej liście. Cymbałki, bębenki, marakasy czy pianino to zabawki, które zawsze będą w modzie i dziecko będzie chętnie z nich korzystać. Służą zarówno w okresie niemowlęcym, jak i przedszkolnym. Nie niszczą się zbyt szybko, a więc mogą zostać przekazane młodszemu rodzeństwu czy kolejnemu pokoleniu. Zaletą muzycznych zabawek jest również to, że pozytywnie wpływają na koordynację ruchową dziecka.

Konik na biegunach dla dziecka

Konik na biegunach to kultowa zabawka. Jest obiektem pożądania niemal każdego dziecka i gadżetem, który nigdy się nie znudzi. Jeżeli chce się, aby służył przez dłuższy czas, warto wybrać model nieco większy. Podobnie jak wszystkie poprzednie zabawki na naszej liście konik na biegunach również jest rzeczą, którą ciężko zniszczyć, a więc i taką, która może służyć przez długie lata.

Pluszaki i przytulanki

Laki czy misie to klasyczne zabawki dla dzieci. Powinny znaleźć się w każdym pokoju dziecięcym. Ulubiona przytulanka służy dziecku zazwyczaj od najwcześniejszych miesięcy życia, nieraz aż do wieku szkolnego. Pluszaki mogą przybierać różne postacie, np. bajkowych bohaterów, jeśli jednak chcemy, aby służyły na dłużej, najlepiej jest wybrać tradycyjnego misa lub szmacianą lalkę.

uniwersalne zabawki dla dziecka

Ponadczasowe zabawki to doskonały wybór zarówno dla chłopca, jak i dziewczynki. Służą przez cały okres dzieciństwa – od niemowlęctwa do wieku wczesnoszkolnego. Co więcej, niektóre z nich jak np. gry planszowe chętnie wykorzystywane są nawet przez nastolatków. Zastanawiając się jaką zabawkę kupić dziecku warto sprawdzić, czy w jego pokoju są już te z naszej listy, wybierając je, ma się pewność, że będą one na długo służyć maluchowi, a co ważniejsze spotkają się z jego zainteresowanie.

 

Odsmoczkowanie, jak się do tego zabrać?

0
sposoby na pozycie sie smoczka

Dla jednych rodziców smoczek jest złem wcielonym, dla innych gadżetem bez, którego nie wyobrażają sobie funkcjonowania. Ci, którzy wyznają tę drugą zasadę wiedzą, że smoczek potrafi uratować nie jedną drzemkę i uspokoić niemal każdą dziecięcą histerię. Rodzice maluchów używających smoczka wiedzą też jak trudne jest jego pozbycie się z życia dziecka. Etap odsmoczkowanie niekiedy przybiera  formy prawdziwej traumy i dla dziecka i dla rodziców. Proces pozbycia się smoczka może jednak przebiec bez większych problemów. Aby jednak tak było, do odsmoczkowanie trzeba podejść rozsądnie i z pomysłem. Zobacz jak oduczyć dziecko ssania smoka.

Kiedy jest najlepszy czas na odsmoczkowanie?

Odruch ssania jest jednym z tych najnormalniejszych u niemowlaków. Uspokaja je i pomaga w zasypianiu. Naturalnie znika on po kilku pierwszych miesiącach życia. Lekarze podają, że siła jego oddziaływania zmniejsza się w okolicach 4 miesiąca życia. Wtedy to maluch umie już ssać paluszki, a także stosuje inne metody samouspokajania. To właśnie wtedy jest pierwszy i najlepszy czas na odsmoczkowanie. Dziecko nie jest przywiązane do smoczka i niewielkim wysiłkiem można się go pozbyć. Jeśli przegapi się ten moment, z odsmoczkowaniem będzie trzeba się bardziej pomęczyć. Od 6 miesiąca życia maluch staje się bardzo przywiązany do smoczka i traktuje go jak pewnego rodzaju przyjaciela. Więź emocjonalna, która się tworzy, może być trudna do przerwania. Większość rodziców zmaga się z tym, że każda próba odstawienia smoczka kończy się histerią i awanturą. A smoczek z powrotem trafia do dziecięcej buzi.

Jak odzwyczaić dziecko od smoczka?

Bez względu, jaki sposób odzwyczajania dziecka od smoczka się wybierze, cały proces powinien postępować stopniowo. Nagłe odebranie maluchowi smoczka nie przyniesie nic dobrego. Najlepiej do całego zadania przygotować się dużo wcześniej i dokładnie przemyśleć, kiedy rozpocznie się operację odsmoczkowania. Najdogodniejszym momentem jest czas kiedy, dziecko i ciebie nie czekają żadne dodatkowe stresy czy sytuacje takie jak ząbkowanie itp.

dsmoczkowywanie jak zacząć

Małemu dziecku dostęp do smoczka trzeba ograniczać powoli. Jeżeli do tej pory dziecko nie rozstawało się z nim prawie nigdy, dobrze jest na wstępie zredukować jego rolę do uspokajacza i usypiacza. Aby dziecko nie tęskniło za smokiem, w czasie odsmokowywania dobrze jest wymyślić zabawy angażujące go w mówienie. W tym celu możecie dużo śpiewać, mówić i recytować – zajęte mówieniem  (lub w przypadku mniejszych dzieci wydawaniem dźwięków) dziecko nie będzie miało czasu tęsknić za smoczkiem. W nocy smoczek dobrze jest położyć w zasięgu wzroku i rąk malucha, ale wyjąć go kilka chwil po zaśnięciu, kiedy to sen jest najtwardszy. Pozwoli to dziecku na oswojenie się z odsmoczkowywaniem.

Odsmoczkowanie dziecka

Jeżeli twoja pociecha jest starsza i rozumie więcej niż roczny czy półtoraroczny maluch do odsmoczkowywania warto podejść z pomysłem i kreatywnie. Zastosowane sposoby na pozbycie się smoczka powinny jednak prowadzić do jednego, że dziecko samodzielnie wyrzuci smoczka.

jak oduczyc dziecko ssac smoczka

Absolutnie nie można go zabierać na siłę i w złości. Najpopularniejszym (i prawie zawsze) działającym sposobem jest wymiana handlowa. Polega on na tym, że maluch wybiera sobie w sklepie zabawkę, o której od dawna marzyło, a płaci za nią smokiem. Rodzice często podczas odsmoczkowania stosują motyw przekazania smoczka młodszej siostrze/bratu/dziecku koleżanki lub przypadkowego zgubienia tego gadżetu.

 

Pokój dla dziecka w małym mieszkaniu – jak go urządzić?

0
pokoj dla dziecka w malym mieszkaniu

Aranżacja małego mieszkania to nie lada wyzwanie. Zmieszczenie wszystkich pomieszczeń na zaledwie kilkudziesięciu metrach kwadratowych sprawia, że pokoje stają się małymi klitkami, w których trzeb sporo się nagimnastykować, żeby zmieściły się podstawowe sprzęty. Jednym z bardziej problematycznych pomieszczeń do urządzenia jest pokój dla dziecka. Pokój dziecięcy w małym mieszkaniu zazwyczaj jest najmniejszym pomieszczeniem, tymczasem muszą w nim zmieścić nie tylko meble, ale i zabawki malucha. Jednak nawet w małym mieszkaniu dał się zaaranżować inspirujący i ciekawy pokój dla dziecka. Zobacz jak to zrobić.

Pokój dla dziecka w małym mieszkaniu

Jeżeli dysponujesz małym metrażem na pokój swojej pociechy, podczas jego aranżacji musisz wykazać się dużą dozą kreatywności i pomysłowości. Pozwoli ci to stworzyć wnętrze, które będzie nie tylko bezpieczne dla malucha, ale i ciekawe. Pamiętaj, że w pokoju dziecinnym ważne jest zastosowanie wesołych kolorowych i nietuzinkowych dekoracji. Dobrze jest też pomyśleć o rozwiązaniach, które będą pobudzać kreatywność malucha.

Meble do pokoju dla dziecka

Pokój dla dziecka w małym mieszkaniu najlepiej jest wyposażyć w szafki, które sięgają aż do sufitu. Wysokie rzędy szafek, które będą utrzymane w jasnych kolorach, sprawią że pokoik od razu wyda się większy. W górnych półkach można trzymać rzadziej używane rzeczy, natomiast na tych niższych ustawić dziecięce zabawki. Pomiędzy szafkami można zamontować drabinkę, która będzie praktycznym gadżetem. Projektanci polecają również podświetlenie otwartych półek listwami LED, nada to pokojowi dla dziecka wyjątkowego, niemal bajkowego klimatu. Na frontach szafek można przykleić kolorowe naklejki z ulubionej bajki lub ze zwierzątkami.  Na niewielkich przestrzeniach warto również postawić na meble modułowe, które bez problemu można dopasować do kształtu pomieszczenia. Kolejnym świetnym pomysłem są narożne szafy, które zajmują mniej powierzchni. Chociaż w przypadku zastosowania narożnej szafy w pokoju dziecinnym trzeba liczyć się z jej mniejszą pojemnością.

Łóżko do pokoju dla dziecka

W małych wnętrzach pokój dla dziecka pełni nie tylko funkcję bawialni, ale i sypialni. W mieszkaniach, które mogą pochwalić się wysokimi sufitami, można pokusić się na zastosowanie antresoli sypialnianej. Spanie na wysokości będzie dla dziecka nie lada przygoda, a dla ciebie oszczędnością miejsca. Pod podestem można stworzyć miejsce do nauki lub zabawy. Warto zadbać o to, aby wejście na podest było bezpieczne i stabilne.

maly pokoj dziecinny jak urzadzic

Pokój dla dziecka w małym mieszkaniu o niskim suficie lepiej niż w antresole wyposażyć w łóżko piętrowe. Będzie to wygodniejsze i bardziej komfortowe rozwiązanie.  Jeżeli natomiast wolisz postawić na tradycyjne łóżko, stojące na ziemi dobrym pomysłem jest zastosowanie tego z szufladami. Można w nich przechowywać pościel, odzież sezonową lub też dziecięce zabawki. Dziecięce łóżko z szufladami świetnie sprawdza się na niewielkich przestrzeniach, gdzie z powodzeniem zastąpi tradycyjne meble, np. komodę.

Miejsce na zabawki w pokoju dziecinnym

W pokoju dla dziecka konieczne jest przewidzenie i zorganizowanie przestrzeni na zabawki i gadżety. Niewielka ilość przestrzeni sprawia, że w pokoju dla dziecka w małym mieszkaniu najrozsądniej jest zainwestować w wiszące organizery, półki modułowe oraz ozdobne kartonowe pudełka.

Te ostatnie można schować pod łóżkiem lub postawić jedno na drugim, oszczędzając tym samym cenne centymetry. Na ścianach można również powiesić organizery na przybory szkolene. Odpowiednie kieszonki pozwolą pomieścić kredki, pisaki, nożyczki czy klej. Dodatkowo wybranie kolorowych ściennych organizerów sprawi, że pokój dla dziecka nabierze wesołego i barwnego charakteru. Dobrym rozwiązaniem są też składane pojemniki na zabawki, najlepiej wykonane z materiału. Warto pokusić się też o zastąpienie tradycyjnych mebli innowacyjnymi rozwiązaniami. I tak np. zamiast do pokoju dziecka w małym mieszkaniu stawiać regały na książki lepiej do ściany przymocować wiszące półki.

pokoj dziecinny w malym mieszkaniu

Urządzając pokój dziecka w małym mieszkaniu, należy pamiętać, że za parę lat będzie trzeba go ponownie zmienić. Dzieci rosną, a w związku z tym potrzebują nie tylko większych sprzętów, ale i zupełnie innych rozwiązań aranżacyjnych. Dlatego też aranżując pokój dziecięcy, warto stawiać na w miarę uniwersalne rozwiązania, które mogą posłużyć co najmniej kilka lat. Dotyczy to szczególnie dekoracji, których nie warto przymocowywać na stałe. Lepiej postawić na akcesoria, które można łatwo zmienić np. naścienne naklejki czy poszewki na poduchy.

 

Powtarzanie pierwszej klasy – kiedy zostawić dziecko w pierwszej klasie?

0
owtarzenie pierwszej klasy przez dziecko

Pierwsza klasa szkoły podstawowej jest trudna zarówno dla dziecka, jak i rodziców. Muszą oni dostosować się do nowej sytuacji oraz większej ilości obowiązków. Nie raz mimo najlepszych chęci i włożonej pracy dziecko nie najlepiej radzi sobie z nauką oraz przystosuje do nowej rzeczywistości. Wtedy powstaje pytanie, jak można mu pomóc. Jednym z pomysłów jest powtarzanie pierwszej klasy. Wielu rodziców do takiego rozwiązania pochodzi sceptycznie. Jednak nie zawsze musi ono być złe. Zastanie na drugi rok w tej samej klasie, nie musi być katastrofą, wystarczy tylko spojrzeć na to z innej perspektywy.

Powtarzanie pierwszej klasy – kiedy się opłaca?

Przepychanie z klasy do klasy nie jest najlepszym rozwiązaniem dla dziecka. Pierwsza klasa jest początkiem edukacji. Zadaniem dziecka w czasie pierwszego roku szkolnego jest nabycie podstawowych umiejętności, które będą wykorzystywane na kolejnych szczeblach szkolnej kariery. Jeżeli ich przyswojenie idzie mu opornie, można być niemal pewnym, że powstałe zaległości w istotny sposób odbiją się w kolejnych klasach. Powstałe na początku edukacji zaległości są bardzo trudne do nadrobienia, szczególnie że wraz z rozwojem szkolnej kariery obowiązków i zajęć przybywa, a uczeń musi wykazywać się coraz większą samodzielnością. Powtarzanie pierwszej klasy to dla dziecka możliwość ponownego zapoznania się z materiałem i utrwalenie uzyskanych wiadomości.

Powtarzanie pierwszej klasy – recepta na szkolenie problemy?

Wielu rodziców uważa, że powtarzanie pierwszej klasy przez dziecko jest cudowną receptą na wszystkie szkolne problemy. Niestety tak nie jest. Zaległości czy brak przyswajania wiedzy, a w efekcie decyzja o tym, by pozostawić malucha dłużej w pierwszej klasie, mogą wynikać z wielu czynników. Najprostszym wytłumaczeniem są długie nieobecności malca w szkolenie, spowodowane np. chorobami.

Kiedy zostawic dziecko w pierwszej klasie

Często jednak brak postępów w nauce wynika z tego, że dziecko nie lubi chodzić do szkoły. Powtarzanie pierwszej klasy nie zmieni tego. Dziecko nie polubi czytania czy liczenia tylko dlatego, że kolejny rok będzie powtarzać te same informacje. W takim wypadku należy zadbać o to, aby uczeń polubił naukę i zrozumiał wykładane przez nauczyciela zagadnienia. Do tego jednak potrzeba czasu i pracy, nie tylko ze strony dziecka, ale i rodzica.

Powtarzanie pierwszej klasy okiem pedagogów

Problem powtarzania pierwszej klasy rozgorzał na nowo w kontekście pójścia do szkoły sześciolatków. Wówczas wiele osób nawoływało do zapisywania dzieci po raz drugi do pierwszej klasy. W odpowiedzi na te propozycje protestowało jednak wielu pedagogów. Ostrzegali oni, że powtarzanie pierwszej klasy przez malucha rzadko kiedy przynosi pozytywny skutek. Takie rozwiązanie przyczynia się do spadku motywacji oraz pogłębia problemy emocjonalne. Dziecko powtarzające pierwszą klasę ma poczucie porażki już na początku swojej drogi edukacyjnej oraz po raz kolejny narażone jest na zmianę środowiska – nową panią i klasę.

Czy zostawic szesciolatka w pierwszej klasie

Jak podjęć decyzje, że dziecko ma powtarzać pierwszą klasę?

Decyzja o tym, czy pozostawić dziecko w pierwszej klasie powinna być podjęta na podstawie jego postępów w nauce oraz w oparciu o dojrzałość społeczna malucha. Dobrze jest skonsultować ją z wychowawcą oraz szkolnym pedagogiem i absolutnie nie podejmować jej na własną rękę. Wynika to z prostego powodu: rodzice często bardzo emocjonalnie podchodzą do swoich pociech i mają nieobiektywne spojrzenie na sytuację.

 

Wyprawka dla przedszkolaka – jak ją skompletować?

0
Wyprawka dla przedszkolaka co powinno się w niej znaleźć

We wrześniu wiele dzieci rozpoczyna swoją przygodę z przedszkolem. Przed tym wydarzeniem rodziców oraz dzieci czeka jednak szereg przygotowań. Pierwszym z nim jest skompletowanie wyprawki do przedszkola. Wyprawka dla przedszkolaka to wszystkie przedmioty i przybory, które są niezbędne do uczestnictwa w zajęciach oraz funkcjonowania w przedszkolu. Znajdują się w niej nie tylko przybory plastyczne i artykuły papiernicze, ale także ubrania do ćwiczeń, środki higieniczne czy pościel. Ze względu na swoją objętość wyprawka dla przedszkolaka potrafi sporo kosztować. Zobacz, co powinno się w niej znaleźć.

Wyprawka dla przedszkolaka: sprawdź co będzie potrzebne

Każde przedszkole ma swoje wymagania co do wyprawki, dlatego przed jej zakupem warto się z nimi zapoznać. Zazwyczaj lista najpotrzebniejszych rzeczy wręczana jest już przy potwierdzeniu przyjęcia dziecka do przedszkola i uzupełniana na pierwszym spotkaniu organizacyjnym z rodzicami. Zdarza się, że przedszkola same kupują podstawowe artykuły plastyczne i papiernicze dla dzieci, a rodzice muszą jedynie opłacać ich zakup. Wtedy każde dziecko otrzymuje ten sam zestaw. Bywa również, że przedszkole wymaga więcej niż standardowa wyprawka dla przedszkolaka. Najczęściej specyficzne wymagania co do wyprawki mają przedszkola profilowane np. plastyczne, muzyczne czy językowe.

Wyprawka dla przedszkolaka: przybory szkolne

Jeżeli przedszkole skompletowanie wyprawki dla przedszkolaka pozostawia rodzicom, konieczne jest samodzielne wybranie się na zakupy. W pierwszej kolejności warto zaopatrzyć się w podstawowe przybory szkolne, takie jak: kredki, ołówki, pisaki, gumka do mazania, farby plakatowe i akwarelowe, pojemnik na wodę, pędzle, nożyczki, klej, plastelina, blok rysunkowy i techniczny, papier kolorowy, bibułę, zeszyt, ryzę papieru. Warto kupić kilka sztuk poszczególnych akcesoriów i mieć je w zapasie.

Wyprawka dla przedszkolaka: ubrania

Kolejnymi pozycjami na liście w wyprawce dla przedszkolaka są ubrania. Przede wszystkim malucha trzeba wyposażyć w zmienne obuwie i dokupić worek, w którym będzie je nosić. Najlepiej wybrać kapcie wsuwane lub na rzepy, a nie sznurowane – znacznie ułatwi to dziecku ich przebieranie. Oprócz tego konieczny będzie strój gimnastyczny, a jeżeli przedszkole organizuje zajęcia na basenie to strój kąpielowy. Na wszelki wypadek warto również przygotować dodatkową zmianę odzieży i bielizny. Zestaw można zostawić w przedszkolu. Małemu przedszkolakowi przydadzą się również kalosze, peleryna przeciwdeszczową oraz rękawiczki.

Wyprawka dla przedszkolaka jak ja skompletować?

Jeżeli w przedszkolu przewidziane są poobiednie drzemki, konieczne jest wyposażenie dziecka w piżamę i pościel (kołderka bądź kocyk plus poduszka). Zamiast tradycyjne piżamy można wybrać dres lub getry i podkoszulek, ważne, aby strój do spania nie był zapinany na guziki, będzie to rodzić problem przy przebieraniu się dziecka. Warto zakupić kilka zestawów piżamek na zmianę.

Same ubranka, w których dziecko będzie chodziło do przedszkola, powinny być lekkie, przewiewne i wygodne. Najlepiej, jeżeli wykonane są z naturalnych materiałów i nie posiadają zamków, guzików czy innych klamerek. Najbezpieczniejszym wyborem są spodenki z gumką, getry, legginsy oraz zwykłe podkoszulki. Oprócz standardowych ubrań dobrze jest też w wyprawce dla przedszkolaka przewidzieć bardziej eleganckie stroje. Przydadzą się one na przedszkolne imprezy i ważne wydarzenia jak np. grupowe zdjęcie czy  odwiedziny św. Mikołaja.

Wyprawka dla przedszkolaka: środki higieniczne

Dziecko należy również zaopatrzyć w przybory higieniczne. Podstawą jest ręcznik do rąk, szczoteczka i pasta do zębów wraz z kubeczkiem, mydło oraz chusteczki higieniczne. Do wyprawki warto włożyć również duży ręcznik kąpielowy. Niektóre przedszkola wymagają, aby wyprawka dla przedszkolaka uzupełniona była także o papier toaletowy oraz pieluchy jednorazowe, jeśli dziecko ich używa.

Wyprawka dla przedszkolaka co kupić

Wyprawka dla przedszkolaka jest bardzo obszerna i zawiera wiele elementów. Nie wszystkie one będą wykorzystywane od razu, część z nich będzie trzeba pozostawić w przedszkola, cześć będzie do użytku domowego. Rzeczy, które pozostawia się w przedszkolu, należy oznaczyć i opisać tak, aby dziecko mogło łatwo je odnaleźć i nie pomyliło z rzeczami kolegów

 

ZOBACZ TEŻ