Dieta w czasie karmienia piersią. Jakich produktów unikać?

0
o jesc karmiac piersia

Dieta matek karmiących piersią jest przedmiotem wielu sporów i kłótni. Młode mamy prześcigają się w dodawaniu do listy zakazanych do spożywania produktów coraz to nowszych pozycji, argumentując je tym, że szkodzą one maluchowi. Tymczasem specjaliści przekonują, że w diecie matek karmiących piersią nie chodzi o drakońskie ograniczaniu, ale o zwykłą rozwagę i racjonalne podejście do odżywiania. Podstawą jest myślenie o zdrowiu swoim i malucha, a co za tym idzie unikanie produktów, które mają negatywny wpływ na organizm. Zobacz jakich produktów unikać podczas karmienia piersią.

Diety eliminacyjne dla matek karmiących są już przeżytkiem. Dziś lekarze nie polecają eliminowania potraw na wszelki wypadek ani opierania jadłospisu na gotowanej marchewce oraz indyku. Mamy, które zdecydują się na karmienie piersią, mogą jeść więc smacznie, różnorodnie i zdrowo.

Dieta dla karmiących piersią

Podstawą diety dla kobiet karmiących piersią są zdrowe, wartościowe i lekkostrawne potrawy. Powinny one dostarczać dużej ilości kalorii. Dzieje się tak dlatego, że karmiące mamy potrzebuje ok. 500 kcal więcej niż kobiety w ciąży. Wynika z  tego, że karmiące kobiety mogą jeść niemal wszystko, jednak istnieje lista produktów, które są zakazane przy karmieniu piersią.

Alkohol

Podstawowym produktem zakazanym w diecie karmiących mam jest alkohol. Przenika on do mleka i w dużych ilościach może wywołać objawy głodu alkoholowego u dziecka, senność, wymioty, pocenie się, a nawet zaburzenia wzrostu. W czasie karmienia najlepiej w ogóle zrezygnować z wyskokowych trunków.

dieta dla mam karmiacych piersia

Kofeina

Dieta dla mamy karmiącej piersią powinna również ograniczyć spożycie kofeiny. Produkt ten znajduje się w kawie, herbacie czy napojach gazowanych typu cola. Kofeina jest składnikiem, który działa pobudzająco, wypłukuje z organizmu witaminy oraz podnosi ciśnienie krwi. Przenikając do mleka, niekorzystanie wpływa na maleństwo. Mamy karmiące piersią powinny więc ograniczyć się do wypicia jednej kawy lub herbaty dziennie i łączyć te napoje z mlekiem. Napoje gazowane najlepiej zastąpić skokami, wodą mineralną czy naturalnymi herbatami owocowymi.

Słodycze i słodziki

Karmiąc piersią najlepiej unikać dużej ilości cukrów. Nie oznacza to, że nie można skusić się na kawałek ciasta czy cukierka. Staraj się jednak ograniczyć ich spożywanie i zastępować je zdrowymi przegryzkami np. z surowymi warzywami czy owocami. Pamiętaj, że cukry i słodziki to tylko zbędne kalorie, które utrudniają powrót do figury sprzed ciąży.

Produkty wzdymające

Lekarze odradzają również wprowadzenie do diety dla karmiących piersią produktów wzdymających, czyli grochu, fasoli czy cebuli. Mogą one wpływać niekorzystnie na przewód pokarmowy dziecka i powodować kolki. Ze spożywaniem wyżej wymienionych produktów najlepiej jest wstrzymać się przez pierwsze 3 miesiące karmienia malucha.

czego nie jesc karmiac piersia

Konserwanty i tłucze

Dla własnego zdrowia oraz dobrego samopoczucia z diety karmiącej mamy lepiej wyeliminować konserwanty oraz szkodliwe tłuszcze znajdujące się w różnego rodzaju fast foodach. W trakcie karmienia piersią najlepiej jeść produkty naturalne bez barwników i sztucznych dodatków. Szczególnie powinno unikać się kwasy fosforanowego, glutaminian sodu, benzoesanu sodu oraz izomerów trans (które są składnikiem fast foodów). Składniki te źle wpływają na mózg dziecka oraz mogą u niego wywoływać alergie.

Jak widać ograniczenia w diecie mam karmiących piersią, nie są duże. Bardziej restrykcyjne środki należy stosować tylko, jeśli lekarz stwierdził alergię u dziecka. Wtedy mama nie powinna jeść produktów, które mogą alergizować. Zazwyczaj zalicza się do nich nabiał, ryby, cytrusy, czekolada czy mleko. Listę produktów, których trzeba unikać przy karmieniu piersią, najlepiej jest sporządzić razem z lekarzem.

 

Bunt dwulatka- jak sobie z nim radzić?

0

Wiek 2-óch lat tu dziecka to czas, na który większość rodziców czeka z niepokojem i nieukrywanym strachem. Przyczyną tego jest osławiony już bunt dwulatka. Maluch, który w tym wieku odkrywa, że jest odrębnym człowiekiem, zaczyna manifestować swoje niezadowolenie i akcentować własne zdanie. Stres, zdenerwowanie, nieumiejętność radzenia sobie z własnymi emocjami, a przede wszystkim niezrozumienie tej sytuacji przez dziecko objawia się wybuchami złości. Rodzice dwulatka muszą więc przygotować się na prawdziwą szkołę przerwania. I chociaż nie u wszystkich maluchów bunt ten objawia się w ten sam sposób, to warto wiedzieć jak się do niego przygotować oraz jak radzić sobie z buntem dwuletniego dziecka.

Czym jest bunt dwulatka?

Psychologowie bunt dwulatka określają jako zespół zachowań małego dziecka, które pojawiają się między 18 a 26 miesiącem życia. Zachowania te są wynikiem tego, że maluch zaczyna zdawać sobie sprawę, z tego, że nie zawsze może otrzymać lub zrobić to, co chce. Ograniczenia wywołują uczucie frustracji i gniewu u dziecka. Większość dzieci w trakcie buntu dwulatka sprawdzą również granice i silną wolę rodziców oraz próbuje wywalczyć sobie jak największą niezależność. Maluchy testują również możliwości manipulowania rodzicami i wymuszania na nich pewnych zachowań. Według psychologów bunt dwulatka jest pierwszym krokiem ku samodzielności dziecka.

Czym objawia się bunt dwulatka?

Okres buntu dwulatka jest niezwykle trudny dla relacji rodzic-dziecko. Ze względu na to, że maluch nie umie radzić sobie z własnymi emocjami, często popada w huśtawkę nastrojów, silnie eksponuje złość i niezadowolenie. Najczęstszymi objawami buntu dwulatka jest notoryczne używanie słowa nie lub daj, skrajne emocje np. krzyk, rzucanie się, bicie, rysowanie po ścianach, książkach, silne zainteresowanie rzeczami i zachowaniami zabronionymi przez rodziców, potrzeba natychmiastowej realizacji pragnień, sprzeczne zachowania, nieustanna walka z rodzicem, okazywanie chęci samodzielnego działania.

ak radzic sobie z buntem dwulatka

Jak reagować na bunt dwulatka?

Usamodzielnianie się dziecka i odkrywanie własnego ja jest naturalnym etapem dorastania u każdego dziecka. Specjaliści w zakresie psychologii rozwojowej radzą, aby rodzice mierzący się z buntem dwulatka nie podejmowali radykalnych działań oraz do zachowania dziecka podchodzi z dystansem. Powinni się oni też skupić się, na maksymalnym zapewni maluchowi równowagi, poczucia wolności i miłości. Dziecko musi czuć, że jest kochane i akceptowane oraz wiedzieć, że ma możliwość realizacji własnych pragnień. Rodzice dwulatka powinni również zrezygnować z nadmiernej kontroli, a jednocześnie stawiać granice i być w tym konsekwentnym.

Bunt dwulatka – praktyczne porady

Rodzice zbuntowanego malucha powinni zachować cierpliwość i w pierwszej kolejności poskromić swoje emocje. Reagowanie złością i krzykiem na nieodpowiednie zachowanie dziecka tylko je wzmaga i potęguje. Dlatego  czasie buntu dwulatka trzeba zachować spokój, a jednocześnie pamiętać, żeby nie zamykać się na własne (często negatywne) emocje. W chwilach, kiedy dziecko jest nieznośne, a rodzic ma dość, powinien dać sobie chwile na ochłonięcie i odreagowanie i dopiero po tym czasie porozmawiać z maluchem. Absolutnie niezalecanym zachowanie jest straszenie dziecka czy odpowiednie agresja na nieodpowiednie na zachowanie swojej pociechy.

bunt dwulatka praktyczne porady

Bunt dwulatka: ustalają granice

Kolejną rzeczą, która warto zrobić, jest wyznaczenie dziecku granic. Zakazy i nakazy powinny być zakomunikowane malcowi w jasny i klarowny sposób. Dziecko powinno również wiedzieć, jakie są konsekwencje jego nieodpowiedniego zachowania.

Bunt dwulatka: dawaj wybór i przestrzeń

Maluch, który odkrywa, że może o sobie decydować, czuje, że może wszystko. Chce decydować o wszystkim, co go otacza i kwestionuje dotychczasowy porządek. O ile pozwalanie mu na wszystko nie jest dobrym rozwiązaniem, o tym niepozwalanie na nic jest bardzo złym. Dziecko powinno móc dokonywać wyboru w ustalonych granicach. Dzięki temu przekona się ono, że ma kontrole nad swoim życiem. Wybory mogą być bardzo prozaiczne np. czy chce na obiad ryż, czy ziemniaki, czy woli założyć sukienkę, czy spódnicę itd.

Bunt dwulatka: postaw na komunikacja

Nawet ze zbuntowanym dzieckiem warto i trzeba rozmawiać. Pomoże to wytłumaczyć mu, dlaczego pewne zachowania są nieakceptowalne. W trakcie tych rozmów warto stosować merytoryczne argumenty, np. nie gryź, bo mnie to boli, a nie te typu nie, bo nie.  Swoją komunikację warto przestawić na pozytywne komunikaty. Zamiast zabraniać i używać ciągle słowa nie wolno lepiej skupić się na tym, co jest możliwe.

Bunt dwulatka to prawdziwa próba dla rodziców. Nawet ci najcierpliwsi mają problem z poradzeniem sobie z napadami złości u malucha. Dlatego też, jeśli ty sobie z nimi nie poradzisz i wywołują one u ciebie negatywne emocje, nie obwiniaj się, że jesteś złą mamą – takie zachowanie jest normalne u dziecka. Staraj się pracować nad tym, aby twoje relacje z malcem były pozytywne. Pamiętaj też, że bunt dwulatka zawsze mija, ale jego konsekwencje są widoczne nawet w dorosłym życiu. To jaki będzie on miał przebieg, kształtuje u dziecka tożsamość oraz poczucie własnej wartości.

 

Chrzest święty dziecka – o czym warto pamiętać?

0

Chrzest święty to dla rodziców i dziecka duże wydarzenie. Bardzo często stanowi on towarzyski debiut malucha. Nie można też zapominać o duchowym i religijnym wymiarze całej imprezy. Organizacja chrztu św. poprzedzona musi być więc wieloma przygotowaniami i ustaleniami, które uwzględnia wszystkie aspekty. Zobacz jak zorganizować chrzest święty dziecka.

Kiedy ochrzcić dziecko?

Zgodnie z nauką Kościoła Katolickiego chrzest powinien obyć się w pierwszych miesiącach życia dziecka. Niektórzy specjaliści od prawa kanonicznego zalecają nawet wykonanie ceremonii w pierwszych tygodniach życia. Chrzest bardzo małego dziecka polecany jest także ze  względów praktycznych. Większość niemowląt przez większą część ceremonii przesypia i nie protestuje na wykonywane przez kapłana czynności. Najczęściej rodzice decydują się na chrzciny dziecka po 3 miesiącu życia. Wynika to z tego, że maluch ma wtedy większą odporność, a także sami rodzice mają więcej czasu na organizację wydarzenia.

Formalności przy chrzcie św.

Pierwszym krokiem przy organizacji chrztu św. dziecka jest wizyta w kancelarii parafialnej. W takcie spotkania z księdzem koniecznie jest przestawanie dokumentów, takich jak akt urodzenia dziecka, akt ślubu kościelnego rodziców oraz zaświadczenia z parafii rodziców chrzestnych. Coraz częściej parafii wymagają również zaświadczenia poświęcającego uczestnictwo w sakramencie spowiedzi rodziców oraz rodziców chrzestnych. Wiele parafii wprowadza również obowiązek nauki przed sakramentem chrztu, powinni w nich uczestniczyć rodzice i chrzestni malucha. Chrzest św. dziecka może obyć się zarówno w parafii, do której są przypisani rodzice, jak i inne zupełnie z nimi niezwiązanej (o ile wyrazi ona zgodę na  udzielenie sakramentu).

formalnosci rpzy chrzcie sw. dzicka

Termin chrztu św. dziecka warto ustalić miesiąc, a nawet wcześniej przed planowaną datą. Niektóre parafie sakramentu udzielają tylko w wybrane dni lub na mszach św. o określonych godzinach.

Kiedy ksiądz nie chce ochrzcić dziecka?

Aby dziecko mogło zostać ochrzczone, potrzebna jest zgoda księdza. Może on jej nie wyrazić, gdy zachodzą wątpliwości, że dziecko nie będzie wychowywane w wierze katolickiej. Najczęściej ten powód podawany jest, gdy rodzice nie posiadają ślubu kościelnego.

Co jest potrzebne do chrztu św. dziecka?

Aby chrzest się odbył, konieczne jest wskazanie rodziców chrzestnych dziecka. Zgodnie z polską tradycją zostają nimi krewni dziecka lub osoby blisko związane z rodzicami. Podczas wyboru chrzestnych dobrze się jest zastanowić się, czy te osoby faktycznie sprawdzą się w tej roli oraz będą służyć dziecku radą i pomocą przez całe jego życie. Osoby wytypowane na rodziców chrzestnych muszą również spełniać warunki postawione przez Kościół Katolicki. Tym podstawowym jest to, że powinni być katolikami, którzy przyjęli sakrament bierzmowania. Na rodziców chrzestnych można wybrać osoby tej samej płci, nie koniecznie musi być to kobieta i mężczyzna. Jeżeli na rodzica chrzestnego chce się wskazać osobę wyznającą inną religię lub będącą ateistą kościół przydziela mu rolę tzw. świadka chrztu św. dziecka.

chrzes sw jak go zroganizowac

Do przeprowadzenie ceremonii konieczna jest też świeca chrzcielna oraz biała szatka, którą nakłada się dziecku podczas sakramentu.

Przyjęcie po chrzcinach – jak je zorganizować?

Wielu rodziców decyduje się na organizacje przejęcia po ceremonii chrztu. Coraz popularniejszym rozwiązaniem jest urządzenie go w restauracjach czy kawiarniach. Przyjęcie po chrzcinach składa się zazwyczaj z uroczystego obiadu oraz kawałka ciasta do kawy. Chociaż zdarzają się też rodzice, którzy decydują się na większe przyjęcia z tzw. pompą. Bez względu na to czy przyjęcie po chrzcinach jest skromne, czy bardziej huczne gości, rodziców oraz malucha obowiązuje odświętny strój. Ubranko do chrztu dla malucha powinno być utrzymane w białym kolorze i było eleganckie, a przy tym wygodne. Goście powinni zachować formalne stroje, ale mniej strojne niż na wesele. Należy również pamiętać, że chrzciny to uroczystość kościelna, dlatego lepiej nie zakładać sukienek z gołymi ramionami, bluzek z dużym dekoltem czy szortów.

 

Baby shower – czy warto organizować?

0
kiedy zorganziwac baby shower

Baby shower to przyjęcie urządzane na cześć mamy i mającego się urodzić za nie długo dziecka. Zwyczaj jego organizacji przywędrował ze Stanów Zjednoczonych i staje się coraz popularniejszy nad Wisłą. Przyjęcia przez przyszłe mamy traktowane są jako okazja do skompletowania wyprawki dla dziecka oraz możliwość spotkania z przyjaciółmi jeszcze przed porodem. Zobacz, czy warto zorganizować baby shower.

Czym jest baby shower?

Baby shower to tak naprawdę przyjęcie na cześć nienarodzonego dziecka. Zwyczajowo wyprawia się je pod koniec ciąży. Za jego organizację odpowiadają najbliższe przyjaciółki czy też rodzina przyszłej mamy. Na przyjęciu pojawiają się panie z najbliższego kręgu ciężarnej. Jeżeli chce się wyprawić prawdziwe baby shower, powinno ono być niespodzianką dla głównej bohaterki. Jednak bezpieczniej jest uzgodnić z nią ten pomysł oraz wspólnie ustalić czas oraz miejsce imprezy.

Dlaczego warto urządzić baby shower?

Sama ciąża, jak i czas po urodzeniu dziecka jest dla przyszłej mamy bardzo obciążający. W 100% poświęca się ona maleństwu i bardzo często zapomina o swoich potrzebach. Baby shower jest więc okazją na rozerwanie się i naładowanie pozytywną energią przed porodem.

czy warto urzadzac baby shower

Przyjęcie tego rodzaju jest świętem mamy, to ona jest głównym gościem imprezy. Jednymi obowiązkami przyszłej mamy na baby shower jest pięknie wyglądać i dobrze się bawić. Przyjęcie jest również okazją do spotkania z przyjaciółkami, Często jest ono jednym z ostatnich przed porodem. Warto również wziąć pod uwagę, że po urodzeniu dziecka przynajmniej na chwilę będzie się zmuszonym zawiesić aktywność towarzyską. Na baby shower można spotkać się więc w komplecie, poplotkować i się odprężyć.

Wiele przyszłych mam uważa baby shower za znakomitą okazję do skompletowania wyprawki. Chociaż jest to pojęcie nieco materialistyczne, to jednak otrzymanie prezentów dla malucha nie można uznać za minus całej imprezy. Kolejnym argumentem za organizacją baby shower są miłe wspomnienia, jakie będzie miało się z tego szczególnego dnia oraz możliwość posłuchania rad doświadczonych koleżanek.

Jak zorganizować baby shower?

Organizacje imprezy najczęściej powierza się siostrze lub najbliższej przyjaciółce. To ona jest organizatorem i koordynatorem wszelkich działań. Tradycyjnie przyjęcie odbywa się w domu przyszłej mamy, ale coraz częściej baby shower organizuje się w miejscach publicznych. Znakomitym pomysłem są pikniki, kawiarnie czy salony kosmetyczne. Miejsce baby shower należy przyozdobić dekoracjami i akcesoriami. Najczęściej motywem przewodnim baby shower są dzieci i ich zabawki, kolorystyka utrzymana jest natomiast w jasnych, dziecięcych kolorach: różowym, niebieskim, żółtym czy białym. Na baby shower nie może takich akcesoriów jak balony czy kolorowe konfetti. Organizując tego typu imprezę, koniecznie trzeba też zadbać o jedzenie i napoje, bezwzględnie te bezalkoholowe oraz atrakcje dla gości. Aby na przyjęciu było wesoło i z humorem organizatorka powinna przewidzieć gry, zabawy i konkursy dla gości. Najpopularniejsze są te związane z dziećmi np. zmienianie pieluchy lalkom na czas, lekcja nauki kąpania niemowląt czy karaoke z piosenkami dla dzieci. Strzałem w dziesiątkę będzie też księga życzeń lub organizacja sesji zdjęciowej.

jak zorganizowac baby shower

Prezent na baby shower

Nieodzownym elementem baby shower jest obdarowywanie przyszłej mamy prezentami. Upominki powinny być tymi, które przydadzą się i jej i dziecku. W związku z tym mile widziane są tradycyjne artykuły dziecięce, kosmetyki, śpioszki czy zabawki. Coraz częściej też praktykuje się listę prezentów na baby shower, na której przyszła mam określa, jakie akcesoria będą jej potrzebne. Alternatywą jest zakup jednego większego prezentu przez uczestniczki imprezy np. wózka czy łóżeczka. Warto jednak podkreślić, że taki upominek dobrze jest skonsultować z przyszłą mamą. W dobrym tonie jest również zakup prezentu dla głównej bohaterki imprezy, który nie będzie stricte związany z dzieckiem, mogą to być np. kosmetyki czy książka.

 

Farba magnetyczna w pokoju dziecka – jak ją wykorzystać?

0
jaka farba do pokoju dziecinnego

Farba magnetyczna cieszy się popularnością od dłuższego czasu. Z jej pomocą można wykończyć ściany w niemal każdym domowym pomieszczeniu. Polecana jest do kuchni czy przedpokojów, a także do pokojów dzieci. W każdym z tych wnętrz stanowi nie tylko praktyczny materiał pokrywający ściany, ale także swoistą dekorację. Co więcej, farba magnetyczna w pokoju dziecięcym to fantastyczne możliwości rozwoju kreatywności u maluchów. Zobacz, jak zastosować farbę tablicową w pokoju dziecka.

Możliwości farby tablicowej

Pomalowanie domowych ścian farbą tablicową sprawia, że przybierają one cechy szkolnej tablicy. W praktyce oznacza to, że po ścianie można pisać i rysować, a to, co na niej powstanie, można szybko zmyć za pomocą wilgotnej gąbki lub ściereczki. Na ścianie pomalowanej farbą magnetyczną może również przyczepiać magnesy ze zdjęciami, rysunkami lub też te w formie cyferek, lub literek. Takie możliwości farby tablicowej sprawiają, że jest ona wprost stworzona do dziecięcego pokoju.

Farba tablicowa czy farba magnetyczna?

Na rynku dostępne są dwa rodzaje zmywalnych farb na ściany. Pierwszym z nich są farby tablicowe, które jak sama nazwa mówi, zachowują się jak szkolne tablice. Po ścianie pomalowanej tym rodzajem preparatu można pisać kredą, którą następnie można bez problemowo zetrzeć. Farbą tablicową można pomalować zarówno ściany, jak i drzwi czy meble. Jej najpopularniejszym odcieniem jest czarny, jednak dostępne są również kolorowe farby tablicowe w radosnych, dziecięcych odcieniach.

farba tablicowa w pokoju dziecinnym

Kolejnym rodzajem farb do pokoju dziecięcego są te magnetycznie. Sprawiają, że na powierzchni ściany tworzy się powłoka przyciągająca magnezy, podobna do tej lodówkowej.

Zarówno farby tablicowe, jak i magnetyczne są bezpieczne, nie zawierają ołowiu ani szkodliwych rozpuszczalników, nie stanowią więc zagrożenia dla najmłodszych.

W pokoju dla dziecka warto połączyć ze sobą te dwie farby. W tym celu farbę magnetyczną kładzie się pod warstwę farby tablicowej. Takie połączenie sprawia, że zwykła ściana zmienia się w miejsce do nauki i zabawy.

Farba tablicowa w pokoju dziecięcym

W pokoju dziecka ściana pomalowana farbą tablicową może być kącikiem kreatywnym, a także miejscem rozwoju umiejętności manualnych, nieszablonowego myślenia oraz wyobraźni. Miejsce nią pomalowane jest idealnym polem do plastycznych popisów maluchów czy zapisków ucznia. Farba tablicowa w pokoju dziecięcym to także sposób na kreatywną naukę. Ułatwia naukę cyferek, literek czy słówek z języka obcego. Większe dzieci mogą na niej zapisywać rozkład zajęć szkolnych czy robić notatki np. z datami z historii, czy pojęciami biologii. Ściana jest więc traktowana jak większa tablica korkowa, którą w prosty sposób można zmyć i zapisać od nowa.

farba magnetyczna do pokoju dziecka

Podobną funkcję pełnią ściany pomalowane farbą magnetyczną, które można wykorzystać do przyczepiania magnesów ze zwierzątkami czy literkami. Dzięki niej dzieci będą miały też możliwość przyczepiania do ściany plakatów z ulubionymi zespołami czy zdjęć, bez niepotrzebnego niszczenia ściany. Warto również wspomnieć, że zastosowanie tego rozwiązania aranżacyjnego w pokoju malucha pozwoli rodzicom uniknąć nieestetycznych popisanych ścian, z których nie da się zmyć kredek czy pisaków.

 

Jak odzyskać figurę po ciąży?

0

Ciążą i poród znacząco zmieniają ciało kobiety. Rozstępy, żylaki, cellulit, zwiększona waga – to tylko część problemów, z którymi muszą zmagać się młode mamy. Jeden z większych problemów stanowią zbędne kilogramy. Ich pozbycie się nie jest zadaniem prostym i łatwym, szczególnie jeżeli ćwiczenia i dietę trzeba łączyć z opieką nad noworodkiem. Dbanie o własną figurę wiele młodych mam odkłada więc na później lub stawia na ostatnim miejscu. Tymczasem specjaliści przekonują, że aby odzyskać figurę po ciąży, działania trzeba podjąć jak najszybciej. Zobacz jak wrócić do figury sprzed ciąży.

Kontroluj wagę w ciąży

O tym, jak pozbyć się dodatkowych kilogramów po ciąży, warto zacząć myśleć… już w ciąży. Dobrze jest w jej trakcie dbać o wagę oraz pamiętać o aktywności fizycznej. Kontrola wagi w ciąży powinna odbywać się w porozumieniu z lekarzem i zgodnie z jego wskazówkami. Dla własnego dobra dobrze jednak zrezygnować ze słodyczy czy kalorycznych, a mało odżywczych posiłków.

Jak wrócić do figury sprzed ciąży?

Kobietom w ciąży przybywa średnio 15 kg. W tej wadze zawiera się m.in. waga dziecka, łożyska, wód płodowych czy zapas tłuszczu potrzebny do laktacji. Większości tych rzeczy kobieta pozywa się w chwili przyjścia dziecka na świat. Specjaliści podpowiadają, że jest to też najlepszy czas, w którym można rozpocząć zrzucanie wagi po porodzie. Pierwsze pół roku będzie względnie łatwe, ponieważ organizm sam będzie zrzucał zbędne kilogramy, dopiero po tym czasie można przejść na dietę oraz rozpocząć intensywne ćwiczenia fizyczne. Warto również pamiętać, że w chudnięciu po ciąży pomaga także kamienie piersią.

Dieta po ciąży

Kobiety, które chcą odzyskać figurę po ciąży, przede wszystkim powinny zachować odpowiednią dietę. Pod pojęciem diety po porodzie nie kryją się jednak żadne głodówki czy diety cud znalezione w Internecie. Na początku odchudzania po ciąży zalecane jest zrezygnowanie ze słodyczy, napojów gazowanych i produktów zawierających tłuszcze. Z posiłków warto też wyeliminować ziemniaki i jasne pieczywo.

dieta po ciazy k

Zamiast tego dieta młodych mam powinna być bogata w owoce, warzywa, nabiał i chude mięso. Spożywane posiłki powinny dostarczać do organizmu białka, wapnia, żelaza oraz witamin. Należy też pamiętać, aby posiłki spożywać regularnie, a przerwa pomiędzy wynosiła co najmniej 3 godziny (pozwoli to przyspieszyć przemianę materii).

Ćwiczenia po urodzeniu dziecko

Odpowiednią dietę warto połączyć z aktywnością fizyczną. Ćwiczenia po porodzie nie powinny jednak być bardzo intensywne i obciążające. W pierwszych miesiącach za aktywność można przyjąć spacery z maluchem. W kolejnych miesiącach można dodać przejażdżki rowerowe, basen czy ćwiczenia wzmacniające ciało, np. jogę. Pamiętaj, że pierwsze (mało forsujące) ćwiczenia możesz zacząć już 2 tygodnie od porodu, a te intensywne od 4 do 8 tygodni po urodzeniu dziecka.

Zadbaj o siebie – tryb życia po ciąży

W zrzuceniu kilogramów po porodzie pomaga też zdrowy tryb życia. Młode mamy powinny zatroszczyć się to, aby się wysypiać oraz wygospodarować chwilę czasu na relaks i odpoczynek.

cwiczenia po ciazy

Jak wrócić  do figury sprzed ciąży? Dobre rady

Powrót do figury sprzed ciąży może być trudnym zadaniem, szczególnie że zachowanie diety i zdrowego trybu życia oraz regularne ćwiczenie nie jest łatwe, kiedy pod opieką ma się małego człowieka. W tym wypadku warto zaplanować sobie zrzucenie zbędnych kilogramów oraz do odchudzania po ciąży podejść kreatywnie. Ćwiczenia można wykonywać partiami, np. w kilkuminutowych seriach. Warto też aktywności dostosować do okoliczności i wykonywanych aktualnie czynności, np. spacer z dzieckiem to doskonały czas na marszobieg, a kamienie na ćwiczenie nóg. Warto także pamiętać, że młode mamy nie wszystko muszą robić same. O pomoc i odciążenie w obowiązkach przy niemowlaku warto poprosić najbliższych i przyjaciół. Pozwoli to na wygospodarowaniu chwili dla siebie, które możesz przeznaczyć na relaks lub ćwiczenia.

 

Dziecko nie chce spać – jak sobie z tym poradzić?

0
jak radzic sobie kiedy dziecko nie chce spac

Problemy z zasypianiem są jednymi z tych najczęstszych, z którymi muszą zmierzyć się rodzice. Usypianie dziecka, które nie chce zasnąć to prawdziwa udręka i próba cierpliwości. W takich sytuacjach rodzice zadają sobie pytanie, skąd wynika problem i jak mu zaradzić. Zanim jednak przejdzie się do wymyślania skomplikowanych teorii, warto uświadomić sobie, że problemy ze snem u dziecka to zupełnie normalne zjawisko. Jest ono pewnym etapem dorastania i bardzo często występuje w okolicach 2 roku życia. Nie oznacza to jednak, że trudności z zasypianiem nie może mieć maluch starszy lub młodszy. Zobacz, jak radzić sobie z tym, że dziecko nie chce spać.

Problemy ze snem u dziecka – skąd się biorą?

Problemy ze snem u dziecka mogą mieć mnóstwo przyczyn. Na każde z nich rodzice mają wpływ i mogą reagować, ucząc malucha szybkiego i spokojnego zasypiania. Najczęściej to, co rodzicom wydaje się problemem, jest tylko kwestią tego, że maluch jest wyspany i nie potrzebuje więcej snu.

Problemy ze snem u malucha mogą wynikać z tego, że: nie odróżnia on dnia od nocy (tę przyczynę najczęściej obserwuje się u niemowląt), do snu układany jest zbyt wcześnie, nie jest zmęczony, prowadzi nieregularny tryb życia, boi się samodzielnego zasypiania, nie ma odpowiedniego miejsca do zasypiania czy jest głodne.

problemy dziecka ze snaem jak sobie radzic

Zanim więc wdroży się jakiekolwiek rozwiązania, warto zastanowić się, jaka może być przyczyna tego, że dziecko trudno zasypia. Dopiero po ustaleniu przyczyny można zastanawiać się nad rozwiązaniem problemu.

Problemy z zasypianiem u dziecka – sposoby na rozwiązanie problemu

Aby nauczyć dziecko szybko i spokojnie zasypiać, konieczne jest przygotowanie dla niego odpowiedniego miejsca do snu. Dziecku musi mieć wygodne łóżeczko, dopasowane do jego wzrostu oraz komfortowy materac (nie za miękki i nie za twardy). Miejsce do spania dla dziecka należy też wyposażyć w płaską poduszkę. Łóżeczko czy łóżko nie powinno stać koło kaloryfera, czy naprzeciwko okna, przez które rano wpadają intensywne promienie słoneczne. W sypialni malucha powinna też panować odpowiednia temperatura powietrza, optymalna to 20-22 stopnie. Sypialnie warto też przewietrzyć przed snem. Odpowiednie przygotowanie miejsca do spania może pomóc dziecku w zasypianiu.

Jeżeli dziecko nadal będzie miało duże problemy z zasypianiem wieczorem, warto zastanowić się, czy nie przeorganizować jego rozkładu dnia. W przypadku gdy maluch nadal korzysta z popołudniowych drzemek, warto je skrócić, lub całkowicie wyeliminować, natomiast u starszych dzieci dobrze jest przeanalizować czy w ciągu dnia ma ono szanse na wyładowanie energii i zmęczenie się.

Jak usypiać dziecko?

Ważnym aspektem w problemach ze snem u dziecka jest to, jak podchodzi się, do usypiania malucha. Od początku warto stworzy własne rytuały, które pomogą w tej czynności. Należy też zadbać, aby dziecko kłaść o jednakowej godzinie każdego dnia i o danej godzinie budzić. Podobnie wygląda sprawa z pozostałymi czynnościami wykonywanymi przed zaśnięciem: kolacją, kapaniem czy bajka na dobranoc. Wtedy organizm jest wyregulowany. Przy przygotowywaniu dziecka do snu trzeba też zadbać o powolne przejście na tryb nocny. Dziecko warto wyciszyć i uspokoić. Sprawdzonymi sposobami są kąpiele w pachnącej pianie, rozmowa o tym, co wydarzyło się przez cały dzień czy wspólne czytanie. Absolutnie nie wolno na dziecko krzyczeć czy je pospieszać, a także chwilę przed zaśnięciem zaczynać z nim zabawy – sprawi to, że maluch będzie pobudzony i niechętnie będzie chciał zasnąć.

jak nauczyć dziecko zasypiac

Ile powinno spać dziecko?

Wielu rodziców uważa, że ich dzieci mają problemy ze snem, nie sprawdzając wcześniej, czy faktycznie tak jest. Trzeba pamiętać, że im dziecko jest starsze, tym mniej snu potrzebuj. Dwu latek powinien spać ok. 11 godzin, 6-cio latek 10 godzin, zaś 10-cio latek od 8 do 9 godzin. Drobne odstępstwa od tej normy nie są problemami ze snem. Martwić się należy, kiedy maluch śpi tylko 6 czy 7 godzin, wtedy koniecznie trzeba popracować nad zasypianiem i długością snu.

 

Jak nauczyć dziecko dobrych manier?

0

Dobre maniery i umiejętność zachowania w określonych sytuacjach ułatwiają życie i pozwalają na pozyskanie sympatii otoczenia. Jednak ze znajomością reguł savoir vivre nie rodzi się nikt. Za to czy dziecko będzie wiedzieć, jak powinno się zachowywać, odpowiadają rodzice. To oni powinni zadbać o to, żeby nauczyć dziecko dobrych manier. Nauka ta powinna być systematyczna, a przekazywane wiadomości dostosowane do wieku dziecka. Trzeba pamiętać również o tym, że maluchy najwięcej i szybciej uczą się, obserwując rodziców i rodzeństwo. Zobacz, jak nauczyć dziecko dobrych manier.

Każdy rodzic marzy o grzecznym dziecku, które będzie wiedzieć jak zachować się w konkretnej sytuacji. Jednak żeby dziecko wiedziało, co wypada a co nie, konieczne jest zapoznanie go z regułami dobrego wychowania. Nauka manier nie powinna jednak ograniczać się do stwierdzenia tylko pamiętaj, bądź grzeczny. Nauka dziecka dobrych manier to proces długotrwały, który najlepiej zacząć od najmłodszych lat.

Dobre maniery, czyli takie jak rodziców

Pierwszym wzorem dziecka zawsze są rodzice. To od nich uczy się jak zachowywać się w danych sytuacjach i reagować na nie. Powinni więc oni dawać dobry przykład od samego początku. Nawet jeśli dziecko jest jeszcze małe i niewiele rozumie czy nic nie mówi, to w domu i tak powinno się używać zwrotów grzecznościowych, takich jak proszę, dziękuję czy przepraszam. Magicznych słów należy używać w stosunku do siebie i do dziecka.

jak nauczyc dzicko dobrych manier

Dzięki temu w późniejszym życiu łatwiej mu będzie wytłumaczyć czemu i kiedy używać zwrotów grzecznościowych. W nauce dobrych manier należy być systematycznym i konsekwentnym. Dziecku trzeba tłumaczyć, że jeśli się czego chce, trzeba prosić, podziękować za to, co się dostało i przepraszać w przypadku przykrych sytuacji. Od starszego dziecka należy wymagać stosowania zwrotów grzecznościowych i zwraca uwagę, jeśli ich nie użyje. Jeśli maluch będzie stosować się do zasad savoir vivre warto go pochwalić.

Dobre maniery u dziecka

Dobre maniery u dziecka to nie tylko zwroty grzecznościowe, ale też umiejętność zachowania się w towarzystwie i miejscach publicznych. Ucząc dziecko zasad dobrego wychowania, warto pokazywać mu jak właściwie zachowywać się w takich sytuacjach. Na początek dobrze jest skupić się na podstawach, takich jak ustępowanie miejsca starszym, nie śmiecenie, niekrzyczenie, kulturalne wyrażanie swojego zdania itp.

Kolejnym etapem nauki jest ten obejmujący zachowanie przy stole oraz dbanie o swój wygląd. Warto dziecku wpoić, że zawsze powinno wyglądać schludnie i czysto, mieć umyte włosy i czyste ręce.

jak nauczyc dzecko dobrgo zachowania

W trakcie codziennego spożywania posiłków jest też pora na naukę dziecka jak zachować się przy stole. W czasie domowych posiłków można pokazać dziecku jak wykorzystać serwetkę, co zrobić z rękoma przy stole, jak używać sztućców czy jak kulturalnie jeść i pić. Tutaj również warto pamiętać, że dziecko obserwuje rodziców, dlatego dobrze jest też zadbać o swoje maniery i nie czytać przy obiedzie gazety czy nie rozmawiać przez telefon.

Jak uczyć dziecko dobrych manier? Pomoce dydaktyczne

Jeżeli chcesz nauczyć dziecko dobrych manier, warto też sięgnąć po pomoce dydaktyczne. Mogą to być książeczki, bajki czy gry planszowe mówiące o zasadach dobrego wychowania. W sklepach z zabawkami dla dzieci można znaleźć wiele pomocy, które pozwolą na naukę w formie zabawy. Samodzielnie również można zaaranżować zabawy, które nauczą dziecko dobrych manier. Takimi zabawami mogą być np. przyjęcia na niby czy odgrywanie scenek w domu.

Nauka dziecka dobrych manier nie jest trudna, nie trzeba się do niej specjalnie przygotowywać, ani nabywa specjalnych umiejętności. W jej trakcie ważna jest jednak systematyczność i konsekwencja – ucząc dziecko dobrego zachowania, trzeba to robić przy każdej okazji i w każdej sytuacji.

 

Urlop macierzyński, co musisz o nim wiedzieć?

0
urlop macierzynski

Urlop macierzyński jest jednym z typów urlopu rodzicielskiego. Udzielany jest kobiecie, która wkrótce urodzi dziecko lub właśnie je urodziła, adoptowała lub przyjęła na wychowanie w ramach rodziny zastępczej. Zgodnie z polskim prawem urlop macierzyński jest obowiązkowy i płatny. Podczas niego kobiecie przysługuje zasiłek macierzyński w wysokości 100% podstaw wymiaru zasiłku. Zobacz, co jeszcze musisz wiedzieć o urlopie macierzyńskim.

Ile trwa urlop macierzyński?

Wymiar urlopu macierzyńskiego zależy od liczby urodzonych dzieci w trakcie jednego porodu. Na chwilę obecną w przypadku urodzenia jednego dziecka wynosi on 30 tygodni, bliźniaków 31 tygodni, a trojaczków 33 tygodnie. Na każde kolejne dziecko z ciąży mnogiej przysługują kolejne dwa tygodnie urlopu macierzyńskiego.

Komu przysługuje urlop macierzyński?

Z urlopu macierzyńskiego może skorzystać kobieta, która jest zatrudniona na umowę o pracę. Obowiązkowa musi ona wykorzystać 14 tygodni. Pozostałe 6 tygodni urlopu macierzyńskiego może być wykorzystane przez ojca dziecka. Aby jednak mógł on z niego skorzystać, musi być ubezpieczony.

urlop macierzynski ile trwa

Kiedy można iść na urlop macierzyńskie?

Na urlop macierzyński można iść jeszcze przed porodem. Polskie prawo dopuszcza wykorzystanie 6 tygodni urlopu przed urodzeniem dziecka. Jeżeli chce się skorzystać z takiej opcji, należy odpowiednio wcześniej złożyć wniosek o urlop macierzyński. Wiosek składa się u pracodawcy. Jeżeli nie chce się skorzystać z urlopu macierzyńskiego przed urodzeniem dziecka, a dopiero po wystarczy, że po porodzie przedstawi się pracodawcy zaświadczenie o porodzie wydawane przez szpital oraz akt urodzenia dziecka.

Zasiłek macierzyński

Młodym mamom przebywającym na urlopie przysługuje zasiłek macierzyński, który jest wypłacany przez pierwszy rok życia dziecka. Ten rodzaj pomocy obowiązuje również te mamy, które w czasie ciąży i porodu nie były zatrudnione na umowę o pracę. Wysokość zasiłku macierzyńskiego wynosi tysiąc złotych. Kwota ta obowiązuje jednak mamy, które nie były zatrudnione na umowę o pracę, w innym przypadku wysokość zasiłku macierzyńskiego jest wyliczana na podstawie przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za pracę w ciągu roku przed przejściem na urlop macierzyński. W przypadku krótszego stażu pracy, pod uwagę będzie brany czas, w którym kobieta pozostawała w stosunku pracy. W przypadku jeśli z obliczeń wynika, że zasiłek macierzyński będzie mniejszy niż tysiąc złotych, państwo dopłaci resztę kwoty.

kiedy isc na urlop macierzysnki

Co po urlopie macierzyńskim?

Po zakończeniu urlopu macierzyńskiego młoda mama może wrócić do pracy, na zajmowane wcześniejsze stanowisko, lub też zdecydować się na wykorzystanie urlopu rodzicielskiego. Trwa on maksymalnie 32 tygodnie przy jednym dziecku i 34 przy ciąży bliźniaczej i mnogiej. Urlop rodzicielskiego jest płatny Co więcej, mogą z niego skorzystać obydwoje z rodziców, a nawet przebywać na nim w tym samym czasie – wtedy jego długość wynosi 16 tygodni. Wniosek o urlop rodzicielski należy złożyć nie później niż 21 dni przed jego rozpoczęciem. Pracodawca zobowiązany jest go uwzględnić.  Oprócz wniosku do pracodawcy składa się również pisemne oświadczenie o braku zamiar korzystania z urlopu przez okres wskazany we wniosku przez drugiego rodzica lub oświadczenie o okresie, w którym drugi z rodziców zamierza korzystać z tego urlopu.

 

Kiedy wrócić do pracy po urodzeniu dziecka?

0
kiedy wrocic do pracy po porodzie

Wszystkie mamy wiedzą, że powrót do pracy po urodzeniu dziecka jest bardzo trudny. Młode mamy borykają się z wieloma stresami i trudnymi sytuacjami. Ich obawy wiążą się zarówno z tym, jak poradzić sobie po powrocie do pracy po długiej przerwie, jak i z tym, jak dziecko da sobie radę bez ich. Wiele mam przerażonych perspektywą zostawienie dziecka „na pastwę losu” odwleka moment powrotu do zawodowych obowiązków. Są też takie, które na powrót do pracy po urodzeniu dziecka decydują się bardzo szybko. Pytaniem otwartym pozostaje, która z tych opcji jest najlepszą i najkorzystniejszą  – dla mamy i dla malucha.

Z większości przeprowadzonych badań wynika, że najlepszym czasem na powrót do pracy po urodzeniu dziecka jest moment, gdy maluch skończy dwa lata. Mimo że uważa tak większość mam, to w praktyce duże ich grono na powtórne podjęcie obowiązków zawodowych decyduje się o wiele wcześniej. Na swoje stanowiska pracy wracają po pierwszym roku życia dziecka lub zaraz po zakończeniu urlopu macierzyńskiego.

Kiedy wrócić do pracy po urodzeniu dziecka?

Zgodnie z kodeksem pracy pracownicy będącej w ciąży przysługuje urlop związany z rodzicielstwem, tzw. urlop macierzyński i rodzicielski. W czasie wolnych dni kobieta ma czas na regeneracje po porodzie oraz sprawowanie opieki nad nowo narodzonym dzieckiem. Pierwszym urlopem po urodzeniu dziecka jest ten macierzyński. Jego długość obliczana jest na podstawie urodzonych (w czasie jednego porodu) dzieci. W przypadku jednego dziecka jest to 20 tygodniu, w przypadku bliźniaków 31 tygodni, a trojaczków 33 tygodnie.

kiedy worcic do pracy po urodzeniu dziecka

Mamy, które chcą zrezygnować z urlopu macierzyńskiego, mogą to zrobić, jednak nie wcześniej niż po upływie 14 tygodniu od porodu. Wtedy też jest pierwszy moment na powrót do pracy po urodzeniu dziecka. Pozostała część urlopu może wykorzystać tata. Mamy, które chcą zostać w domu z dzieckiem, ale i nadal pracować mogą podjąć dodatkową pracę zarobkową na postawie umowy cywilnoprawnej. Może ona zostać zawarta z własnym pracodawcą. Po zakończeniu urlopu macierzyńskiego kodeks pracy przewiduje powrót młodej mamy do pracy lub przejście na tzw. urlop wychowawczy. Przysługuje on obojgu rodzicom do ukończenia przez dziecko 4 lat. Mogą z niego skorzystać, jeżeli mieli co najmniej 6-miesięczny staż pracy. Urlop wychowawczy jest nieodpłatny. To czy i w jakim wymiarze, wykorzysta się urlop macierzyński i wychowawczy, zależy tylko od rodziców. Pracodawca nie może zmusić kobiety do wcześniejszego lub późniejszego powrotu na stanowisko pracy.

Powrót do pracy po urodzeniu dziecka

Wiele mam decydując się na powrót do pracy po urodzeniu dziecka, analizuje wiele czynników. Pierwszym Z nich jest fakt, jak na malucha wpłynie rozłąka z mamą.  Niewątpliwie dla dziecka najlepiej jest, aby pod opieką mamy zostało do 2-3 roku życia. Jednak na tak długie pozostawanie bez pracy, a więc i bez środków finansowych nie może pozwolić sobie wiele mam. Większość decyduje się więc na szybszy powrót do pracy. Przemawia za tym również fakt, że o wiele trudniej jest ponownie wdrożyć się w swoje obowiązku po kilku latach nieobecności w zakładzie pracy. Chociaż prawnie jest to zabronione część kobiet, która wraca po urlopie wychowawczym do pracy, w rzeczywistości ją traci. Psycholodzy przekonują też, że kilkumiesięczny maluch o wiele lepiej znosi rozłąkę z mamą, niż kilkuletnie dziecko. Im dziecko starsze, tym intensywniej może protestować przed pozostaniem bez mamy, a także może mieć problemy z dostaniem się do nowej sytuacji, w której musi chodzi do żłobka czy przedszkola.

powrot do prayc po urodzeniu dziecka

Aspekt finansowy ma też drugą stronę medalu. Mamy, które chcą wrócić do pracy po urodzeniu dziecka tylko na część etatu, mają problemy z opłacalnością takiego rozwiązania. Niejednokrotnie wynagrodzenie, jakie otrzymują za część lub ¾ etatu nie będzie pokrywać kosztów opiekunki czy żłobka. Oznacza to, że nawet jeśli chcą one pracować, korzystniej wyjdzie im, zostanie z dzieckiem w domu.

Jak poradzić sobie z powrotem do pracy po urodzeniu dziecka?

Same kwestie techniczne, organizacyjne i finansowe to jednak nie wszystko. Młode mamy wracające do pracy po porodzie zmagają się też w dużym stresem związanym z rozłąką z maluchem. Pokutuje w nich przekonanie, że niewystarczająco dbają o pociechę lub zaniedbują jego rozwój. Większość mam obawia się, że dziecko będzie tęsknić i płakać pozostawione pod opieką niani, babci czy pani w żłobku. Zazwyczaj jednak są to tylko wyobrażenia. Maluchy dobrze adaptują się do nowych sytuacji i dobrze sobie z nimi radzą. Mamy, które decydują się na wczesny powrót do pracy po porodzie, nie powinny mieć więc wyrzutów sumienia, ani postrzegać siebie jako złej kobiety, która stawia karierę zawodową nad dziecko.

 

ZOBACZ TEŻ